اردوغان و تهدید از درون
به گزارش محفل، حالا علاوه بر مخالفین دوآتشه اردوغان، بعضی از مفسرین هوادار آکپارتی (حزب حاکم عدالت و توسعه) هم در رابطه با مشکلات این حزب اخطار می دهند.
به گزارش محفل به نقل از خبر آنلاین، خانم مروه شبنم اوروچ از نویسندگان نزدیک به جریان محافظه کار که نسبت به فاصله گرفتن حزب از روح اولیه خود هشدار داده و قائل به دو نوع نسخه یا دو ورژن از حزب عدالت و توسعه یا آکپارتی است. یک آکپارتی اصیل و اولیه که نگرشی اصلاح طلبانه داشت، نسبت به جامعه باز بود و می خواست با همه در ارتباط باشد و در عین حالی دارای انرژی تغییر بود.
به نوشته تسنیم اما نوع و ورژن جدید آکپارتی، حزبی است که دیگر خاصیت های جنبشی – نهضتی خودرا از دست داده و ماهیتی دولتی و دیوانسالارانه دارد.
در همین حال، مهمت آجت از دیگر مفسرین نزدیک به اردوغان از زاویه ای نزدیک به حکومت، بر اهمیت بازسازی ارتباط حزب با جامعه تاکید کرده و می گوید: «احزاب بزرگ وقتی طولانی مدت در قدرت می مانند، با این خطرات روبرو می شوند: فاصله گرفتن از شهروندان و ناتوان شدن در درک همه ابعاد زندگی روزمره مردم. قرار گرفتن در مرکز قدرت و ناتوان شدن در ارزیابی تحولات سیاسی – اجتماعی در سرتاسر کشور».
پروفسور دکتر آیدن اونال، یکی دیگر از مفسرین نزدیک به حزب عدالت و توسعه است که در جدیدترین یادداشت تحلیلی خود، به مشکلات و نارسایی های این حزب پرداخته است.
نکته مهم اینجاست که او یادداشت خودرا در روزنامه ینی شفق چاپ آنکارا منتشر نموده که از مهم ترین جراید اخوانی های طرفدار اردوغان و آکپارتی است.
اونال قبلاً به عنوان نماینده پارلمان، مشاور ارشد نخست وزیر و مشاور ارشد رئیس دولت فعالیت نموده و هم اینک عضو هیات مدیره یکی از نهادهای علمی مهم یعنی «شورای تحقیقات علمی و فناوری ترکیه » (TÜBİTAK) است.
قسمتهایی از یادداشت مفصل این نویسنده و سیاست مدار مشهور ترکیه را با هم مرور می کنیم:
دو خطر درونی در حزب عدالت و توسعه سی و سومین نشست مشورتی مرسوم حزب عدالت و توسعه، در ساپانجا برگزار می شود. در این جلسه دو روزه، علاوه بر رجب طیب اردوغان رئیس دولت ترکیه و رهبر حزب، اعضاء کمیته اجرائی (MYK) و کمیته مرکزی (MKYK)، اعضاء کابینه، نمایندگان مجلس و شاخه های زنان و جوانان حضور خواهند داشت.
بعد از نشست ساپانجا، حزب عدالت و توسعه در ۱۴ آگوست، بیست و پنجمین سالگرد تاسیس خودرا جشن خواهد گرفت. در ۱۸ نوامبر امسال، این حزب، یک دوره ۲۴ ساله بدون گسست از زمامداری و حکمرانی بی وقفه را به انتها خواهد رساند.
با فرا رسیدن پاییز، ترکیه بطورکامل وارد فضای انتخاباتی خواهد شد. تنها ۱ تا ۱.۵ سال تا انتخابات بعدی باقیمانده است. انتخابات در وقت قانونی، مقرر است حداکثر در ماه مه ۲۰۲۸ برگزار شود، ولی اکنون برای همه ما قطعی شده که مقرر است شاهد برگزاری یک انتخابات قبل از موعد باشیم و فضای سیاسی بطور قابل توجهی داغ خواهد شد.
با نزدیک شدن به انتخابات، رئیس دولت اردوغان در موقعیت خیلی راحتی قرار دارد. چونکه با تصمیم پارلمان برای برگزاری انتخابات زودهنگام یا اصلاح احتمالی قانون اساسی، اردوغان باردیگر نامزد خواهد شد و به آسانی انتخاب خواهد شد.
در منطقه ای که در شعله های آتش فرو رفته و مخالفان اردوغان بجای ارایه یک جایگزین مناسب، در داخل حزبشان درگیر کشمکش هستند، اردوغان بار دیگر بدون حضور یک رقیب جدی، پیروز خواهد شد. بدین سبب کار اردوغان آسان است. اما آیا میتوان همین را در مورد حزب عدالت و توسعه گفت؟
خیر.
اردوغان و حزب عدالت و توسعه، مدتی است که از هم جدا شده اند. در انتخابات محلی ۳۱ مارس، این حزب عدالت و توسعه بود که آرای کمی دریافت کرد و نه اردوغان.
نتیجه برای مخالفان پیروزی بود و شکستی برای حزب عدالت و توسعه. رأی دهندگان، اردوغان و حزب عدالت و توسعه را در دسته های جداگانه قرار دادند و تصمیم گرفتند از اردوغان حمایت کنند، در حالیکه همزمان هشداری جدی به حزب عدالت و توسعه در کمتر از یک سال بعد ارسال کردند.
از زمان انتخابات گذشته، ظرفیت حزب عدالت و توسعه برای تولید و انجام اقدامات سیاسی بیشتر تضعیف شده است. نظرسنجی های اخیر افکار عمومی نشان میدهد که پشتیبانی از حزب عدالت و توسعه رو به افزایش است.
این افزایش، یا بهتر بگوییم، حرکت رو به بالا، امکان دارد فریبنده باشد. برای رأی دهندگانی که به آسانی در صندوق های رأی به اردوغان رأی می دهند، گزینه های مختلفی، چه از نظر حزب و چه به عنوان وسیله ای برای ارسال هشدار، وجود دارد. اگر حزب عدالت و توسعه در آینده نزدیک این خطر را تشخیص ندهد و به آن رسیدگی نکند، کاهش محبوبیت، اعجاب انگیز نخواهد بود.
ما در مورد حزبی صحبت می نماییم که ۲۵ سال قدمت دارد و ۲۴ سال بدون وقفه در قدرت بوده است. بدون شک، مشکلات پیچیده، درهم تنیده و مزمنی وجود دارد. با این وجود، در سالیان اخیر، شاهد بوده ایم که رخوت، بی تحرکی، اینرسی و فقدان همبستگی بر همه مشکلات دیگر سایه افکنده است.
مشکل حزب عدالت و توسعه پیری نیست، بلکه فقدان نوسازی و تجدید قوای مداوم کادرهای آنست. مشکل حزب عدالت و توسعه خستگی نیست، برای اینکه می تواند با کادرهای جوان و در یک محیط سیاسی پرتنش، دائماً پرانرژی باقی بماند.
با این وجود، توانایی حزب عدالت و توسعه در پیروزی در انتخابات، همراه با فقدان جایگزین، موجب سکون، بی خیالی و تنبلی می شود. این احساس که «اردوغان وارد میدان خواهد شد و در انتخابات پیروز خواهد شد» یا «رأی دهندگان جایگزینی برای ما ندارند» شور و شوق را در درون حزب عدالت و توسعه از بین می برد.
شکنندگی در همبستگی حزب عدالت و توسعه نیز به سطوح قابل لمسی رسیده است. رهبری قوی رئیس دولت اردوغان اجازه قطبی شدن، اختلافات داخلی یا تجزیه در درون حزب عدالت و توسعه را نخواهد داد.
براستی، در سنت سیاسی که حزب عدالت و توسعه برمبنای آن بنا شده، هیچ بحثی از «انشعاب داخلی حزب» وجود ندارد. با این وجود، این به مفهوم «انسجام» نیست. در محیطی که هیچ کس صحبت نمی کند، هیچ سیاستی تولید نمی شود و هیچ اقدام سیاسی صورت نمی گیرد، آزمایش همبستگی آسان نیست.
ما از برخی تحریکات و خصوصاً از انتخاب ها، تردیدهایی در مورد همبستگی احساس می نماییم. بگذارید یک مثال روشن بیاورم: در مورد مسئله سگ های ولگرد، که حدودا همه را آزار می دهد، حزب عدالت و توسعه نتوانست یک سیاست و زبان مشترک، تیز و واضح ایجاد نماید. سکوت هسته اصلی حزب سبب شده که زبان، سبک و رویکرد های وضعیت موجود، نخبه گرایانه یا «مدرن» که بنظر می رسید در حزب عدالت و توسعه منحل شوند، تا حد نگران کننده ای به خط مقدم بیایند.
آیا جلسه مشاوره دو روزه در ساپانجا به مسایل اینرسی، خصوصاً در مورد همبستگی، خواهد پرداخت؟ امیدوارم. اما ضروری است محکم ترین اصل حزب عدالت و توسعه را یادآوری نماییم. آن اصل که از زبان خود اردوغان بیان شده، چنین است: «پیروزی از آن خداست. وظیفه ما حرکت به طرف پیروزی است؛ نتیجه در دست خداست.»
حزب عدالت و توسعه مسئولیت هایی فراتر از فقط «موفق بودن»، «پیروز شدن» و صدرنشینی در هر انتخابات دارد. بزرگترین آرزوی ما این است که نشست ساپانجا یادآوری این اصول باشد، اصولی که اغلب فراموش می شوند.
۴۲/۴۲
حرف آخر اینکه انتخابات در وقت قانونی، قرار است حداکثر در ماه مه ۲۰۲۸ برگزار شود، ولی حالا برای همه ما قطعی شده که قرار است شاهد برگزاری یک انتخابات پیش از موعد باشیم و فضای سیاسی به طور قابل توجهی داغ خواهد شد. برای رای دهندگانی که به راحتی در صندوق های رای به اردوغان رای می دهند، گزینه های مختلفی، چه از نظر حزب و چه به عنوان وسیله ای برای ارسال هشدار، وجود دارد. در محیطی که هیچ کس صحبت نمی کند، هیچ سیاستی تولید نمی شود و هیچ اقدام سیاسی صورت نمی گیرد، آزمایش انسجام آسان نیست.
منبع: محفل
این مطلب محفل را می پسندید؟
1
0
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب