سی ان ان:
آمریکا بی سروصدا درحال خروج از خاورمیانه واشنگتن به دنبال راهبردی تازه برای دوران بعد از ۱۱ سپتامبر
به گزارش محفل، شش منبع آگاه به سی ان ان گفته اند مقام های نظامی و اطلاعاتی آمریکا در هفته های اخیر به صورت محرمانه در رابطه با کاهش نیروها و تأسیسات نظامی و اطلاعاتی این کشور در خاورمیانه گفتگو کرده اند؛ طرحی که در صورت پایان جنگ با ایران می تواند به یکی از مهم ترین تغییرات در آرایش نظامی آمریکا در منطقه طی دهه های اخیر منجر شود.
به گزارش محفل به نقل از خبر آنلاین، وبگاه شبکه خبری سی ان ان نوشت: در بخش های مختلف ارتش و جامعه اطلاعاتی آمریکا بحث هایی در رابطه با کاهش شمار نیروها و تأسیسات نظامی و اطلاعاتی مستقر در خاورمیانه شکل گرفته است؛ البته مشروط به این که دولت دونالد ترامپ بتواند به جنگ با ایران پایان دهد.
در صورت عملی شدن این طرح، این اقدام تحول دیگری در نحوه مواجهه دستگاه امنیت ملی آمریکا با منطقه ای خواهد بود که روسای جمهوری این کشور طی سالهای قبل بارها کوشیده اند از آن فاصله بگیرند، اما هر بار تحولات امنیتی و نظامی آنها را باردیگر به خاورمیانه بازگردانده است.
بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آمریکا شبکه ای گسترده از تأسیسات دائمی نظامی و اطلاعاتی خویش را در خاورمیانه توسعه داد تا بتواند جنگ ها و عملیات نظامی خویش را در کشورهایی همچون عراق، افغانستان، سوریه، ایران، یمن و لیبی پشتیبانی و اجرا نماید.
اما جنگ اخیر با ایران، ضعف این زیرساخت را بالاتر از گذشته آشکار کرده است. خیلی از تأسیسات آمریکایی در منطقه بارها هدف حملات ایران قرار گرفته اند و این اتفاق در شرایطی روی داده که جنگی که بر اساس نظرسنجی ها از محبوبیت چندانی برخوردار نیست، تا حالا به کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی منجر گردیده است.
*بقایای پیکر ستوان یکم تایلر فیهان و گروهبان دوم مایکل امانوئل سوینتون در ۲۲ ژوئیه از کشته شدگان جنگ با ایران
ترامپ؛ متغیری که محاسبات واشنگتن را دشوار کرده است مقام هایی که در این گفت وگوهای غیررسمی در قسمت های مختلف ارتش و جامعه اطلاعاتی آمریکا حضور دارند، قسمتی از اقدامات خویش را با این هدف انجام می دهند که پیشبینی کنند دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در نهایت چه گزینه ای را خواهد پذیرفت.
بگفته منابع سی ان ان، ترامپ تا حالا راهبرد روشنی برای دوران بعد از جنگ ارایه نکرده و در گذشته نیز قسمتی از هویت سیاسی خویش را بر کاهش حضور نیروهای آمریکایی در خارج از کشور بنا کرده است.
این گفت وگوها در حالی صورت می گیرد که همچنان حدود ۵۰ هزار نیروی آمریکایی و شمار زیادی از تجهیزات و دارایی های نظامی این کشور در خاورمیانه مستقر هستند؛ همچون دو ناو هواپیمابر و بالاتر از ۱۲ ناوشکن مجهز به موشک های هدایت شونده.
یکی از منابع نیز گفته است افسران سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) که در اوج درگیری ها در اوایل امسال به آمریکا بازگردانده شده بودند، حال بار دیگر درحال اعزام به منطقه هستند.
هم زمان، ارتش آمریکا درحال بررسی راه هایی برای تقویت استحکامات دفاعی نیروهایی است که انتظار می رود حتی بعد از پایان جنگ نیز در منطقه باقی بمانند.
به گفته دو منبع باخبر از این گفت وگوها، یکی از انتخابهای مطرح، انتقال برخی تأسیسات به زیر زمین است تا محافظت از آنها در مقابل حملات موشکی و پهپادی افزایش یابد؛ حملاتی مشابه آن چه ایران در جریان این جنگ چندماهه مقابل مواضع آمریکا انجام داده است.
یک مقام آمریکایی در اینباره گفت ضعف این تأسیسات همواره شناخته شده بود، اما آمریکا هیچ وقت با فوریت موردنیاز برای حل آن اقدام نکرده است.
پنتاگون نیز مدت هاست انتقال برخی پایگاه های خود در منطقه به زیر زمین را بررسی کرده، اما حملات هفته های نخست جنگ با ایران موجب شد این ایده فوریت تازه ای پیدا کند؛ چون که ایران نشان داد پایگاه های آمریکا تا چه اندازه در مقابل حملات موشکی و پهپادی لطمه پذیر هستند.
دو منبع گفته اند ارتش آمریکا چندین گزینه احتمالی برای تغییر ساختار نیروهای این کشور در خاورمیانه از سال آینده تدوین کرده است. با این وجود، کنار گذاشتن موقعیت های راهبردی مورد استفاده برای عملیات و اعزام هواپیماها تا آن زمان که جنگ ادامه دارد، منطقی نخواهد بود.
دفتر وزیر دفاع آمریکا در جواب پرسش های سی ان ان، این شبکه را به فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، ارجاع داد. سنتکام قبل از انتشار گزارش به پرسش های سی ان ان پاسخ نداد و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا نیز از اظهارنظر خودداری کرد.
این بحث ها در حقیقت ادامه تلاشهای چندباره آمریکا برای کاهش حضور در خاورمیانه است؛ حضوری که طی ۲۵ سال قبل و از زمان حملات ۱۱ سپتامبر، بارها قرار بود کاهش پیدا کند، اما تحولات منطقه مانع از آن شد.
از ۲۷ هزار نیرو تا ۲۵۰ هزار نظامی در خاورمیانه ارتش آمریکا حتی قبل از حملات ۱۱ سپتامبر روند افزایش حضور خود در خاورمیانه را آغاز نموده بود. در سال ۱۹۹۸ حدود ۲۷ هزار نیروی فعال در سراسر منطقه مستقر بودند؛ رقمی که به مراتب بیشتر از حضور نظامی آمریکا در دهه های قبل بود.
بعد از ۱۱ سپتامبر، این حضور به صورت شایان توجهی گسترش یافت. شبکه پایگاه های آمریکا ابتدا برای پشتیبانی از جنگ افغانستان، سپس جنگ عراق و پس از آن مجموعه ای رو به گسترش از عملیات ضدتروریسم در نقاط مختلف منطقه توسعه پیدا کرد.
در سال ۲۰۰۳، هم زمان با حمله آمریکا به عراق، شمار نیروهای آمریکایی در خاورمیانه به حدود ۲۵۰ هزار نفر رسید.
برآوردهای پخش شده نشان میدهد بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ تعداد نیروهای آمریکایی در منطقه نوسان داشت، اما هیچ وقت به کمتر از حدود ۱۰۰ هزار نفر نرسید.
باراک اوباما، رئیس جمهور وقت آمریکا، در سال ۲۰۱۱ اعلام نمود که «موج جنگ در افغانستان درحال فروکش کردن است» و واشنگتن روند خروج ده ها هزار نیروی آمریکایی را که برای تقویت عملیات به افغانستان اعزام شده بودند، شروع خواهدنمود. با این وجود، آمریکا یک دهه بعد بطور کامل از افغانستان خارج شد.
اوباما همان سال نیروهای رزمی آمریکا را از عراق خارج کرد تا به حضور نظامی این کشور در جنگی پایان دهد که به شکل گسترده شکست خورده تلقی می شد. اما زمانی که خلأ قدرت در عراق، دست کم از دید برخی مفسرین، زمینه را برای ظهور داعش فراهم نمود، اوباما ناچار شد نیروهای آمریکایی را بار دیگر به این کشور بازگرداند.
بااینکه مجموع نیروهای آمریکایی در خاورمیانه بعد از سال ۲۰۱۱ کم شد، اما همچنان در محدوده ۳۰ تا ۶۰ هزار نفر باقی ماند.
در تمام این سال ها، تهدید ایران نیز در محاسبات سیاستگذاران آمریکایی حضور داشت؛ خصوصاً گروههای نیابتی ایران که حملات مرگباری مقابل نیروهای آمریکایی در عراق انجام دادند.
جنگ با ایران ضعف پایگاه های آمریکا را آشکار کرد حال برنامه ریزان نظامی آمریکا در حالی انتخابهای کاهش نیرو را بررسی می کنند که این کشور ظاهراً بالاتر از گذشته از دستیافتن به توافقی با ایران که بتواند به جنگ پایان دهد، فاصله دارد.
ایران همچنان پایگاه ها و نیروهای آمریکایی مستقر در منطقه را هدف قرار می دهد و هفته ی گذشته، هم زمان با تبادل آتش میان دو طرف برای اولین بار در حدود یک ماه، به تأسیسات آمریکا در اردن و امارات متحده عربی حمله کرد.
مقام های آمریکایی می گویند خسارت ها قابل توجه بوده است. بگفته یک مقام آمریکایی و یک مقام پیشین اطلاعاتی، پایگاه سازمان سیا در ریاض عربستان سعودی در جریان حمله ایران در عمل منهدم شده است.
تأسیسات نظامی آمریکا در بحرین، قطر، عربستان سعودی و کویت نیز هدف پهپادها و موشک های ایران قرار گرفته اند و منابع می گویند خسارت ها در تعدادی موارد قابل توجه بوده است.
همین لطمه پذیری، حال به یکی از محورهای بحث در رابطه با آینده حضور نظامی آمریکا در منطقه تبدیل گشته است.
*سربازان ارتش ایالات متحده در ۲۷ مارس ۲۰۰۳، در نزدیکی شهر نجف عراق، سنگر گرفته اند.
آیا مأموریت های حساس بدون پایگاه دائمی انجام می شوند؟ بگفته دو مقام آمریکایی، برخی مقام ها در سازمان سیا و فرماندهی عملیات ویژه ارتش آمریکا بررسی نموده اند که آیا میتوان همان مأموریت های حساس را بدون استقرار دائمی نیروها در منطقه انجام داد یا خیر.
بر طبق این ایده، نیروها و تجهیزات در آمریکا مستقر می مانند، برای انجام مأموریت های مشخص به خاورمیانه اعزام می شوند و بعد از پایان مأموریت به کشور بازمی گردند.
بگفته یک مقام آمریکایی و دو منبع دیگر باخبر از این گفت وگوها، دولت آمریکا همینطور ممکنست در تعدادی موارد تصمیم بگیرد تأسیسات و تجهیزاتی را که در حملات ایران به شدت لطمه دیده یا کاملا منهدم شده اند، اصلاً بازسازی نکند؛ تصمیمی که قسمتی از آن می تواند ناشی از هزینه بالای بازسازی باشد.
مقام های پنتاگون تا حالا بطور علنی اعلام نکرده اند کدام تأسیسات را بازسازی خواهند کرد.
جولز «جی» هرست سوم، مدیر امور مالی پنتاگون، در ماه آوریل به خبرنگاران گفت هنوز معلوم نیست تعمیر پایگاه ها و تأسیسات لطمه دیده در جنگ با ایران چقدر هزینه خواهد داشت. او افزود قسمتی از این تصمیم به این بستگی دارد که وضعیت استقرار نیروهای آمریکا در خاورمیانه در نهایت چه طور ارزیابی شود.
هرست بعداً نیز گفت پنتاگون هنوز رقم غائی خسارت واردشده به تأسیسات آمریکا در خارج از کشور را در اختیار ندارد و هزینه غائی به این بستگی خواهد داشت که واشنگتن تصمیم بگیرد این تأسیسات را به چه صورت بازسازی کند یا اصلاً بازسازی کند یا نه.
پنتاگون به دنبال کاهش نیرو در کشورهای حاشیه خلیج فارس بگفته سه منبع باخبر از این گفت وگوها، مقام های ارشد پنتاگون در محافل خصوصی روشن کرده اند که خواستار کاهش حضور نیروهای نظامی آمریکا در چند کشور حاشیه خلیج فارس هستند.
این اقدام قسمتی از تلاش گسترده تر واشنگتن برای انتقال سهم بیشتری از مسئولیت دفاعی به شرکای منطقه ای خواهد بود.
با این وجود، منابع تاکید کرده اند که هنوز هیچ فرایند رسمی یا دستور مستقیمی برای آن چه در ادبیات نظامی آمریکا «بازبینی وضعیت استقرار نیروها» یا Force Posture Review نامیده می شود، وجود ندارد.
آن چه هم اکنون جریان دارد، مجموعه ای از گفت وگوهای غیررسمی میان مقام های بخش های مختلف ارتش و سازمان سیا است؛ گفت وگوهایی که در آنها تلاش می شود برای سناریوهای مختلف آینده آماده شوند.
«آیا یک مأموریت ضمنی در کار است؟» منابع گفتند مقام ها در ارتش و سازمان سیا به خوبی می دانند که در حالی که ارتش آمریکا همچنان به اسکورت کشتی ها در تنگه هرمز ادامه می دهد، زیرساخت های ایران را هدف حمله قرار می دهد و تهدید به حمله به اهداف دیگری می کند، احتمال تشدید بیشتر درگیری همچنان وجود دارد.
با این حال، آنها با متغیری به نام دونالد ترامپ مواجه هستند؛ رئیس جمهور که به تغییر سریع مواضع خود شهرت دارد.
یکی از مقام های آمریکایی با توصیف فضای حاکم بر این گفت وگوها اظهار داشت: «آیا یک مأموریت ضمنی در کار است؟ آیا چیزی در راهست که ما باید برای انجامش آماده باشیم، یا این که فقط برای احتیاط در خط مقدم مستقر مانده ایم؟»
*نیروهای آمریکایی درحال گشت زنی در میدان های نفتی نزدیک مرز شمال شرقی سوریه با ترکیه در حومه قحطانیه در گوشه شمال شرقی استان حسکه، ۳ سپتامبر ۲۰۲۴.
زمان بندی نامشخص بحث در رابطه با آینده حضور آمریکا در خاورمیانه، برای سازمان سیا نیز یادآور دوره ای است که قبل از حملات ۱۱ سپتامبر در آن قرار داشت.
بگفته مقام های پیشین سازمان سیا و مورخان، این سازمان در زمان حملات ۱۱ سپتامبر در جست وجوی یک مأموریت جدید بود؛ برای اینکه رقیب اصلی آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی، سقوط کرده بود.
در آن زمان، سازمان سیا تحلیلگرانی داشت که در حوزه تروریسم و خاورمیانه تخصص داشتند، اما تعداد آنها زیاد نبود. جفری راگ، مورخ اطلاعاتی در دانشگاه تگزاس در آستین، می گوید شمار کارکنان این سازمان در منطقه احتمالا تنها چند صد نفر بود.
بعد از ۱۱ سپتامبر، این وضعیت تغییر نمود. سازمان سیا به شدت به استخدام نیرو پرداخت و مجموعه خیلی بزرگ تری از نیروهای شبه نظامی را شکل داد؛ نیروهایی که مسلح بودند و برای شناسایی و تعقیب تروریست ها از نزدیک با ارتش آمریکا همکاری می کردند.
این رویکرد با تصویر سنتی از یک مأمور اطلاعاتی تفاوت داشت؛ مأموری که وظیفه اصلی اش برقراری ارتباط با منابع و جمع آوری اطلاعات محرمانه بود.
اما هر دو سازمان، دو دهه حضور و درگیری آمریکا در منطقه را پشت سر گذاشتند؛ منطقه ای که روسای جمهوری هر دو حزب در مقاطعی خواستار ترک آن بودند.
باراک اوباما کوشش کرد منابع نظامی و اطلاعاتی آمریکا را به سوی آسیا «چرخش» دهد. دولت ترامپ نیز در اولین دوره ریاست جمهوری او، در اولین سند راهبرد امنیت ملی خود، چین را بزرگ ترین تهدید آمریکا معرفی نمود.
با این وجود، «چرخش» به مرور در محافل امنیت ملی آمریکا به یک شوخی تکراری تبدیل شد؛ چون که بحران های منطقه ای بارها واشنگتن را به خاورمیانه بازگرداندند.
ظهور داعش یکی از این عوامل بود و تصمیم ترامپ در اولین دوره ریاست جمهوری اش برای ترور قاسم سلیمانی، فرمانده ارشد ایرانی نیز بار دیگر نشان داد که فاصله گرفتن آمریکا از منطقه تا چه اندازه دشوار است.
ترامپ میان فشار اقتصادی و گزینه نظامی سی ان ان اخیراً گزارش داده است که فرماندهان ارشد ارتش آمریکا به ترامپ هشدار داده اند انتخابهای نظامی برای تشدید درگیری با ایران احتمالا قادر به تحقق اهداف اعلام شده او نخواهند بود.
بر طبق این گزارش، رئیس جمهور آمریکا در عوض تصمیم گرفته است بر افزایش فشار اقتصادی با هدف تضعیف و فلج کردن حکومت ایران تمرکز کند.
اما معلوم نیست این راهبرد چه مدت زمان نیاز دارد تا به نتیجه برسد. خیلی از تحلیل گران اعتقاد دارند رهبران فعلی ایران ممکنست حاضر باشند ماه ها فشار اقتصادی را تحمل کنند و بعید است در کوتاه مدت تسلیم شوند.
بنابراین، آینده حضور آمریکا در منطقه همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد؛ چون که از یک سو واشنگتن با هزینه های نظامی، ضعف پایگاه ها و فشار بر منابع خود روبه روست و از طرفی، هنوز معلوم نیست جنگ با ایران چه زمانی و چه طور پایان خواهد یافت.
پایگاه های بزرگ باقی می مانند؛ اما با چه هزینه ای؟ در مجموع، مقام های پنتاگون انتظار دارند تعدادی از پایگاه های نظامی بزرگ و دائمی آمریکا در منطقه همچنان حفظ شوند.
با این وجود، بازسازی این تأسیسات ممکنست به آمادگی کشورهای میزبان برای مشارکت در هزینه ها بستگی داشته باشد؛ هزینه ای که بگفته یکی از منابع سی ان ان احتمالا به میلیاردها دلار خواهد رسید.
خیلی از این پایگاه ها در ابتدا توسط همان کشورهایی ساخته و هزینه های آنها پرداخت شده است که تأسیسات در خاک آنها قرار دارند.
بنابراین، تصمیم در رابطه با آینده این پایگاه ها تنها به واشنگتن وابسته نخواهد بود و دولت های میزبان نیز در تعیین این که کدام تأسیسات مورد بازسازی قرار گیرند و چه میزان از حضور آمریکا ادامه پیدا کند، نقش خواهند داشت.
با این وجود، در کوتاه مدت مسئله اصلی پابرجاست: نیروها و پایگاه های آمریکا در کشورهای همسایه ایران حدودا بطور قطعی همچنان در معرض حملات ایران قرار خواهند داشت.
«به این زودی» به بحرین برنمی گردیم یکی از روشن ترین نشانه ها در رابطه با آینده حضور نظامی آمریکا در منطقه، اظهارات رییس نیروی دریایی این کشور در رابطه با بحرین است.
بحرین محل سنتی استقرار ناوگان پنجم آمریکا است؛ ناوگانی که مسئولیت بخش مهمی از عملیات دریایی آمریکا در خاورمیانه را بر عهده دارد.
با این وجود، دریاسالار داریل کادل، رییس عملیات نیروی دریایی آمریکا، هفته ی پیش اعلام نمود نیروهای این کشور «به این زودی» به بحرین بازنخواهند گشت.
کادل اظهار داشت: «ما به این زودی به آنجا برنمی گردیم. فقط می خواهم در این مورد کاملا صادق باشم.»
315
بطور خلاصه، پنتاگون بدنبال کاهش نیرو در کشورهای حاشیه خلیج فارس بگفته سه منبع مطلع از این گفت وگوها، مقام های ارشد پنتاگون در محافل خصوصی روشن کرده اند که خواهان کاهش حضور نیروهای نظامی آمریکا در چند کشور حاشیه خلیج فارس هستند. آیا چیزی در راهست که ما باید برای انجامش آماده باشیم، یا اینکه فقط برای احتیاط در خط مقدم مستقر مانده ایم؟ فقط می خواهم در این مورد کاملا صادق باشم.
این مطلب محفل را می پسندید؟
1
0
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب